Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011

ΠΑΡΘΕΝΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΚΙΚΙΛΙΑ Η ΡΩΜΑΙΑ (+ 230)
Σειρά: Ἀδιάφθοροι Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας (ἀπό τό ὁμώνυμο ἔργο τοῦ Καθηγητοῦ Ἀντ. Μάρκου).

Γεννήθηκε στή Ρώμη ἀπό γονεῖς εὐγενεῖς, ἀλλά εἰδωλολάτρες. Εἶχε γίνει μυστικά Χριστιανή καί ὅταν οἱ γονεῖς της τήν πάντρεψαν παρά τήν θέλησί της μέ τόν εἰδωλολάτρη Βαλεριανό, ἐκείνη γιά νά προστατέψει τήν παρθενία της τοῦ ἀποκάλυψε ἕνα ὑπερφυσικό γεγονός. Ἕνας Ἄγγελος φύλασσε τήν καθαρότητά της, τόν ὁποῖο θά μποροῦσε νά δεῖ κι αὐτός, ἄν λάμβανε τό Ἅγιο Βάπτισμα. Ὁ Βαλεριανός πράγματι βαπτίσθηκε ἀπό τόν Ἐπίσκοπο Οὐρβανό καί τότε εἶδε τήν Κικιλία νά συμπροσεύχεται μέ τόν Ἄγγελο. Γοητευμένος ἀπό τήν οὐράνια αὐτή ἀποκάλυψη, ζήτησε σάν χάρι τόν φωτισμό τοῦ ἀδελφοῦ του Τιβουρτίου, ὁ ὁποῖος καί τοῦ δόθηκε ἀπό τόν Θεό.
Οἱ Ἅγιοι Κικιλία, Βαλεριανός καί Τιβούρτιος συνήθιζαν νά θάπτουν τά σώματα τῶν Ἁγίων Μαρτύρων. Στό ἔργο αὐτό συνελήφθησαν ἀρχικά οἱ δύο ἀδελφοί καί καταδικάσθηκαν σέ θάνατο. Κατά τόν ἀποκεφαλισμό τους ὁ δήμιος Μάξιμος εἶδε φωτεινούς Ἀγγέλους νά παραλαμβάνουν τίς ψυχές τους, πίστεψε στόν Ἕνα Θεό καί μαρτύρησε κι αὐτός ἀμέσως μετά.
Ἡ ἁγ. Κικιλία συνέχισε τό ἔργο τῆς ταφῆς τῶν Μαρτύρων καί διαμοίρασε τήν περιουσία της στούς πτωχούς. Ὅταν συνελήφθη καταδικάσθηκε σέ θάνατο, μετά ἀπό φρικτά βασανιστήρια. Ἡ καρτερία της στό μαρτύριο ἔφερε στή θεογνωσία 400 περίπου ψυχές! Ἐξ αἰτίας τῆς εὐγενοῦς καταγωγῆς της οἱ διώκτες ἀποφάσισαν νά τήν θανατώσουν μυστικά καί ὄχι δημόσια. Ἔτσι τήν ἔκλεισαν στό λουτρό τοῦ μεγάρου της, γιά νά πεθάνει ἀπό ἀσφυξία, ἀλλά μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ ἡ Μάρτυς παρέμεινε ἄτρωτη γιά μία ὁλόκληρη ἡμέρα. Τελικά στάλθηκε ἕνας πεπειραμένος δήμιος γιά νά τήν ἀποκεφαλίσει, ὁ ὁποῖος ὅμως ἔχασε τό κουράγιο του βλέποντας τήν νέα γυναῖκα καί ἀποτυγχάνοντας νά τήν φονεύσει μέ τρία κτυπήματα, ὅπως ἐπέβαλε ὁ Ρωμαϊκός νόμος, τράπηκε σέ φυγή. Ἡ Ἁγία ἔμεινε ριγμένη στό πλακόστρωτο τοῦ λουτροῦ, μέ τό λαιμό μισοκομένο, καί ἀπεβίωσε προσευχομένη τρεῖς ἡμέρες ἀργότερα.
Οἱ πρῶτοι Χριστιανοί ἔντυσαν τό σῶμα τῆς Μάρτυρος μέ χρυσοϋφαντα ὑφάσματα, τό τοποθέτησαν σέ ἕνα φέρετρο ἀπό κυπαρίσσι καί τό ἐνταφίασαν στήν Κατακόμβη τοῦ ἁγ. Καλλίστου.
Τό 822 ὁ Πάπας Πασχάλης Α', κατά τήν διάρκεια τῆς ἀναστηλώσεως τοῦ Ναοῦ πού ἀφιερώθηκε στή μνήμη της (πρόκειται γιά τήν ὁμώνυμη Βασιλική πού κτίσθηκε στή θέση τοῦ σπιτιοῦ της μετά τούς διωγμούς), θέλησε νά μεταφέρει τά Λείψανά της στό νέο Ναό, ἀλλά δέν μποροῦσε νά ἐντοπίσει τόν τάφο της. Τότε ἡ Ἁγία μέ ἐμφάνισή της τοῦ ὑπέδειξε τήν θέση τοῦ τάφου! Τό Λείψανο τῆς Μάρτυρος Κικιλίας βρέθηκε τότε ἀδιάφθορο, ἀνάμεσα στούς σκελετούς τῶν ἄλλων Μαρτύρων (τοῦ συζύγου της Βαλεριανοῦ, τοῦ ἀδελφοῦ του Τιβουρτίου καί τοῦ δημίου Μαξίμου).
Μία ἀπό τίς πλέον τεκμηριωμένες ἀνακομιδές τοῦ σώματος ἔγινε τό 1599, ὅταν ὁ Καρδινάλιος Σφονδράτο (ἐπί Πάπα Κλήμεντος Η'), προχώρησε στήν ἀναστήλωση μερικῶν τμημάτων τῆς Βασιλικῆς. Στίς 20 Ὀκτωβρίου αὐτοῦ τοῦ ἔτους, κατά τήν διάρκεια ἐργασιῶν κάτω ἀπό τήν Ἁγία Τράπεζα τοῦ Ναοῦ, βρέθηκαν δύο μαρμάρινες σαρκοφάγοι πού περιεῖχαν ἡ μία τά Λείψανα τῶν ἄλλων Μαρτύρων καί ἡ ἄλλη τό ἀδιάφθορο σῶμα τῆς ἁγ. Κικιλίας. 1422 χρόνια μετά τό μαρτύριο καί τόν ἐνταφιασμό τῆς Μάρτυρος, τό κυπαρισσένιο φέρετρο βρέθηκε ἄσηπτο καί τό Λείψανο ἄριστα διατηρημένο. Ἕνα μεταξωτό πέπλο κάλυπτε τό παρθενικό σῶμα, κάτω ἀπό τό ὁποῖο διακρινόταν τό χρυσοϋφαντο ἔνδυμα τῆς Ἁγίας, τό θανάσιμο τραῦμα στό λαιμό καί τά λεκιασμένα μέ τό αἵμα της ἄλλα ἐνδύματα! Τό Λείψανο βρισκόταν σέ πλάγια θέση καί ἡ Ἁγία ἦταν μικροῦ ἀναστήματος.
Μέ ἐντολή τοῦ Πάπα τό Λείψανο ἐκτέθηκε σέ λαϊκό προσκύνημα μέχρι τήν μνήμη τῆς Ἁγίας, τήν 22α Νοεμβρίου. Στή συνέχεια τό Λείψανο τοποθετήθηκε καί πάλι στό ἀρχικό φέρετρο καί στή συνέχεια σέ μία ἀσημένια λάρνακα, ἡ ὁποία ἐνταφιάσθηκε κάτω ἀπό τήν Ἁγία Τράπεζα ἀπό τόν ἴδιο τόν Πάπα, παρουσίᾳ 42 Καρδιναλίων καί διπλωματικῶν ἐκπροσώπων πολλῶν χωρῶν.
Τήν ἴδια περίοδο ὁ γλύπτης Στέφανος Μαντέρνο (1576 - 1636), φιλοτέχνισε ἕνα ἄγαλμα τῆς Ἁγίας, τό ὁποῖο ἀναπαριστᾶ τήν ἀκριβή στάση τοῦ Λειψάνου της. Τό ἄγαλμα αὐτό στήθηκε μπρός ἀπό τήν Ἁγία Τράπεζα καί δίνει τήν ἐντύπωση ἀνοικτῆς σαρκοφάγου.
Ἡ Βασιλική τῆς ἁγ. Κικιλίας διατηρήται σέ ἄριστη κατάσταση καί δέν ὑπάρχει ἱστορική μαρτυρία, ὅτι τό ἀδιάφθορο Λείψανό της μετακινήθηκε ἀπό τήν θέση του, κάτω ἀπό τήν Ἁγία Τράπεζα (ἄν καί ἀπότμημα τοῦ Λειψάνου της φυλάσσεται στό Παπικό Ἀββαεῖο τοῦ ἁγ. Φραγκίσκου, στό Φάργκο Νεβάδας Η.Π.Α.). Τό δεύτερο Παρεκκλήσιο στό δεξιό κλίτος τοῦ Ναοῦ εἶναι τό δωμάτιο στό ὁποῖο καταδικάσθηκε σέ θάνατο ἡ Ἁγία. Ἐκεῖ βρέθηκαν ὑπολλείματα Ρωμαϊκοῦ λουτροῦ. Ἀκόμη, ἡ μαρμάρινη πλάκα τῆς Ἁγίας Τραπέζης, εἶναι ἐκείνη πάνω στήν ὁποία ἐπέζησε ἡ Ἁγία κατά τό μαρτύριο τῆς ἀσφυξίας. (Rev. Prosper Gueranger, "Abbe de Solesmes", σελ. 283).
Ἡ μνήμη της τιμᾶται τήν 22α Νοεμβρίου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου