Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου 2011

ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ (+ 1074)

Σειρά: Ἀδιάφθοροι Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας (ἀπό τό ὁμώνυμο ἔργο τοῦ Καθηγητοῦ Ἀντ. Μάρκου).



Κορυφαῖος Μοναστικός Πατέρας τῆς Ρωσικῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ θεμελιωτής τοῦ Ρωσικοῦ Κοινοβιακοῦ Μοναχισμοῦ.
Γεννήθηκε τό 1029 στό Κούρσκ (ὅπου αἰῶνες ἀργότερα θά γεννηθεῖ ὁ μεγάλος Ὅσιος Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ). Ἔζησε ἀσκούμενος στόν κόσμο καί τό 1052, σέ ἡλικία 23 ἐτῶν, παρά τίς ἀντιδράσεις τῆς ὑπερ-προστατευτικῆς μητέρας του, ὑποτάχθηκε στόν Ὅσιο Ἀντώνιο τόν Ἐσφιγμενίτη, ἀσκητή στά Σπήλαια τοῦ Κιέβου.
Κατά τόν Ε. Β. Σίγκελ, "ὁ Θεοδόσιος εἶναι ὁ πιό δημοφιλής ἀνάμεσα στούς μοναχούς Ἁγίους τῆς Ρωσίας, μαζί μέ τόν ἅγ. Σέργιο τοῦ Ραντονέζ καί τόν ἅγ. Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ" ("Ἅγιος Ἀντώνιος καί Ἅγιος Θεοδόσιος τοῦ Κιέβου"· ἔκδοσις ΤΗΝΟΣ, 1973, σελ. 11). Εἰσήγαγε στή Ρωσία τόν αὐστηρό κοινοβιακό κανονισμό τῆς Μονῆς τοῦ Στουδίου ΚΠόλεως.
Κατά τόν Νικ. Ζέρνωφ, "ἔδωσε μεγάλη σημασία καί βάρος στά κοινωνικά ἔργα τῶν μοναχῶν. Ἡ περίφημη Μονή του τῶν Σπηλαίων, ἔγινε ἕνα παράδειγμα ἀληθινῆς ἀδελφότητας καί πλουσιοπάροχης βοήθειας στούς δυστυχισμένους. Ὁ ἴδιος ἀνακατευόταν μέ δραστηριότητα στίς δημόσιες ὑποθέσεις καί ἡ μεσολάβησή του στίς διαφωνίες τῶν Ἡγεμόνων, ἔσωσε ἀρκετές φορές τήν Ρωσία ἀπό ἐμφύλιο πόλεμο. Ἡ παράδοση πού θεμελίωσε συνεχίσθηκε ἀπό ἄλλους Ρώσους μοναχούς. Ἦταν πάντα πρόθυμοι νά βοηθήσουν τούς λαϊκούς, ὄχι μόνο στά πνευματικά τους προβλήματα, ἀλλά καί στά ὑλικά τους ἐνδιαφέροντα, ἐπειδή πίστευαν ὅτι ὁλόκληρη ἡ ζωή τοῦ ἀνθρώπου πρέπει νά φωτισθῆ ἀπό τό φῶς τοῦ Εὐαγγελίου" ("Οἱ Ρῶσοι καί ἡ Ἐκκλησία τους", 1972, σελ. 13).
Κοιμήθηκε εἰρηνικά τό 1074, σέ ἡλικία μόλις 45 ἐτῶν. Τό 1091 τό Λείψανό του ἀνακομίσθηκε ἀδιάφθορο καί κατατέθηκε στό Καθολικό τῆς Λαύρας. Ἡ ἁγιότητά του διακηρύχθηκε Συνοδικά τό 1108.
Ἡ μνήμη του τιμᾶται τήν 3η Μαϊου καί ἡ Ἀνακομιδή τοῦ Λειψάνου του τήν 14η Αὐγούστου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου