Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2014

Η ΟΓΔΟΗ ΚΑΙ ΕΝΝΑΤΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

Του κ. Ιωάννη  Καρδάση, Χημικού - Οικονομολόγου

Παρατηρήσεις πάνω στις Οικουμενικές Συνόδους:
1/ Οι Σύνοδοι αυτές συγκαλούνται για επίλυση μειζόνων προβλημάτων της καθόλου Εκκλησίας και ειδικά προς επίλυση αναφυομένων αιρέσεων.
2/ Τις Συνόδους συγκαλούν Αυτοκράτορες, δηλ. φορείς της κοσμικής εξουσίας. Υπάρχει μια εξαίρεση, αυτή της Γ΄ Συνόδου, όπου ο Θεοδόσιος Β΄ αρνήθηκε τη σύγκλιση, δεν παρέστη και δεν αντιπροσωπεύθηκε, συνέλαβε δε και τον Πρόεδρο της Συνόδου, Αλεξανδρείας Κύριλλο.
3/ Στις Συνόδους αυτές μετέχουν εκπρόσωποι και των πέντε Πατριαρχείων (Ρώμης, ΚΠόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας, Ιεροσολύμων).
4/ Στις Συνόδους μετείχαν πάντοτε και οι κατηγορούμενοι για αιρετικές κακοδοξίες.
5/ Ο χαρακτηρισμός μιας Συνόδου, ως Οικουμενικής γίνεται κατά βάση από μια επόμενη Οικουμενική Σύνοδο, απαραίτητη όμως θεωρείται η επικύρωση από το πλήρωμα της Εκκλησίας.
6/ Όλες οι Σύνοδοι εξέδωσαν Όρο Πίστεως.
 
Παρατηρήσεις πάνω στην Η΄ Οικουμενική επί Μεγάλου Φωτίου:
1/ Η Η΄ Οικουμενική συγκλήθηκε για: α/ την αποκατάσταση του Μ. Φωτίου, β/ την επίλυση του Βουλγαρικού ζητήματος, γ/ τη διευθέτηση των αποσχισθέντων Ιγνατιανών Επισκόπων
2/ Η Σύνοδος συγκλήθηκε από τον Αυτοκράτορα Βασίλειο Α΄ Μακεδόνα.
3/ Συμμετείχαν 383 Επίσκοποι από τα πέντε Πατριαρχεία Ρώμης, ΚΠόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας, Ιεροσολύμων.
4/ Η Σύνοδος αναγνώρισε όλες τις προηγούμενες 7 Συνόδους, ως Οικουμενικές, η ίδια δε αυτοχαρακτηρίσθηκε ως Οικουμενική.
5/ Εξέδωσε Όρο Πίστεως, στον οποίον εμφαίνεται το ακαινοτόμητον του Συμβόλου Νικαίας-ΚΠόλεως.
6/ Εξέδωσε 3 Ιερούς Κανόνες.

Παρατηρήσεις πάνω στη Σύνοδο του 1351:
1/ Η Σύνοδος συγκλήθηκε, για να διερευνήσει τις καταγγελίες του Βαρλαάμ του Καλαβρού και Ακινδύνου ενάντια στον Θεσ/νίκης Γρηγόριο Παλαμά.
2/ Την Σύνοδο συγκάλεσε ο Αυτοκράτορας Ιωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνός.
Συμμετείχαν 26 Επίσκοποι υπό τον ΚΠόλεως Κάλλιστο Α΄ οι: Ηρακλείας, Θεσσαλονίκης, Κυζίκου, Φιλαδελφείας, Χαλκηδόνος, Μελανίκου, Αμασείας, Ποντοηρακλείας, Πηγών και Παρίου, Βερροίας, Τραπεζούντος, Τραϊανουπόλεως, Σηλυβρίας, Άπρω, Αμάστριδος, Σουγδαίας, Αίνου, Βρύσεως, Μαδύτων, Βιζύης, Καλλιουπόλεως, Εξαμιλίου, Σωζοπόλεως, Αδριανουπόλεως, Σταυρουπόλεως, Διδυμοτείχου, άπαντες του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ουδείς Επίσκοπος άλλου Πατριαρχείου παρέστη. 
3/ Αναγνωρίσθηκε ότι τον Θεσσαλονίκης «σύμφωνον τοις ιεροίς θεολόγοις εύρομεν και συνήγορον Χριστού χάριτι της κατ’ ευσέβειαν αληθείας»
4/ Οι κατήγοροι Βαρλαάμ και Ακίνδυνος αφορίσθησαν της Εκκλησίας «και τω από Χριστού αναθέματι καθυποβάλλομεν».
5/ Η Σύνοδος αυτοχαρακτηρίζεται θεία και ιερά.
6/ Η Σύνοδος δεν εξέδωσε Όρο ή Κανόνα

Συμπερασματικά και με τις παραπάνω προϋποθέσεις:
Η Σύνοδος του 880 θεωρείται Οικουμενική, καθότι πληροί όλες τις προϋποθέσεις για να χαρακτηρισθεί ως τέτοια
Η Σύνοδος του 1351 ΔΕΝ θεωρείται ως Οικουμενική, γιατί δεν πληροί τις προϋποθέσεις, παρά μόνον εκείνη της σύγκλησης από τον Αυτοκράτορα. Αλλά και η ΑΒ΄ Σύνοδος του 861 συνεκλήθη από τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄, πλην όμως δεν χαρακτηρίζεται ως Οικουμενική, εκ μόνου του λόγου τούτου.
Η ανακήρυξη Συνόδων, ως Οικουμενικών, από μεμονωμένο Επίσκοπο της Εκκλησίας είναι άγνωστη στην Εκκλησιαστική Ιστορία και ως τέτοια θεωρείται ως μια μεμονωμένη καινοτομία.
 
Σημείωσις Υπευθύνου Ιστολογίου: Το άρθρο συνετάγη  με  αφορμή  την  ανακήρυξη  από  τον  Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ  των  εν  λόγω  Συνόδων  ως  Οικουμενικών.
Σχόλιο  του κ. Καρδάση:
Η κατακύρωση, ως Οικουμενικής (εν προκειμένω της Θ΄), μιας Τοπικής Συνόδου, μιας μεμονωμένης Εκκλησίας (εν προκειμένω της ΚΠόλεως) αποτελεί πρωτόγνωρο γεγονός στην εκκλ. ιστορία.
Αν ήταν έτσι, τότε γιατί να μην χαρακτηρισθούν, ως Οικουμενικές, οι Πανορθόδοξοι Σύνοδοι του 18ου και 19ου αι. (με τη συμμετοχή όλων των Πατριαρχείων), κατά των Λατινικών καινοτομιών και της Διαμαρτύρησης;
Πάντως, παραμένει, ως αναιτιολόγητη, η κατακύρωση μιας Συνόδου, ως Οικουμενικής από μια Επισκοπή μιας Εκκλησίας (εν προκειμένω της Εκκλησίας της Ελλάδος), η οποία δεν την έχει κατακυρώσει εισέτι, η πράξη δε αυτή της μονομερούς ανακήρυξης, αν μη τι άλλο αποτελεί μια παγκόσμια πρωτοτυπία, αν όχι καινοτομία".
 
 

2 σχόλια:

  1. Και όμως, αγαπητέ αδελφέ, ο Πειραιώς δεν "ανακήρυξε" Οικουμενικές τις εν λόγω Συνόδους, αλλά υλοποίησε την αναγνώρισή τους, για την οποία ήδη είχε κινηθεί η Εκκλησία της Ελλάδος, όμως το θέμα πάγωσε σιωπηλά.
    Σχετικά με την οικουμενικότητα των Συνόδων για τον Ησυχασμό (που θεωρούνται όλες μαζί ως Θ΄ Οικουμενική, όχι μόνη της η Σύνοδος του 1351) άρθρο του π. Γ. Μεταλληνού: http://www.impantokratoros.gr/grigorios_palamas_9oikoumenikh.el.aspx
    Σχετική αναφορά του π. Ιω. Ρωμανίδη εδώ: http://www.paterikiorthodoxia.com/2012/05/109.html (στο κεφάλαιο "Τεκμήρια της Οικουμενικότητας των Η΄ και Θ΄ Οικουμενικών Συνόδων"). Γράφει:
    "Φυσικά σε αυτές τις θέσεις, συμφωνεί και ο μεγαλύτερος Ορθόδοξος Θεολόγος του 20ού αιώνα, ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης, [...] Ο π. Ι. Ρωμανίδης παρουσιάζει σε εκτενείς του αναφορές τις δύο αυτές τελευταίες Οικουμενικές Συνόδους. Χαρακτηριστικός ο τίτλος ενός από τα συγγράμματά του, είναι ο εξής: «Η θεραπεία της ασθένειας της θρησκείας οι Εννιά Οικουμενικές Σύνοδοι και οι λοιπές Εκκλησιαστικές Σύνοδοι μέχρι το 1453».
    Θα παρακαλέσω επίσης να διαβάσετε τη σχετική εγκύκλιο του μητροπ. Πειραιώς, όπου τεκμηριώνει σχετικά με την οικουμενικότητα της Θ΄ Οικουμενικής, αναφερόμενος και στη γενικότερη αναγνώρισή της (με αναφορά και στους Γόρτυνος Ιερεμία, Ναυπάκτου Ιερόθεο, Ερζεγοβίνης Αθανάσιο Γιέφτιτς, Μεταλληνό, Ρωμανίδη):
    http://www.imp.gr/images/Poimantorikes/9h_oikoymenikh.pdf
    Σας ευχαριστώ θερμότατα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σας ευχαριστώ. Θα διαβιβάσω το σχόλιό Σας στον συντάκτη. Καλή Σαρακοστή.

      Διαγραφή